Niech będzie kolorowo! Dziś opiszemy pomysł na imprezę, która zachwyci wszystkich eksplozją barw. Mimo iż za oknem szaro i ponuro, zabawa będzie w tęczowych kolorach.

Po pierwsze, aby efekt był jeszcze lepszy, dwa tygodnie przed datą imprezy, przedstawmy naszym gościom cały pomysł na imprezę. Gdy będziemy wiedzieli już ile osób będzie się bawiło razem z nami, przydzielmy każdej z nich jakiś kolor. Zadaniem gości będzie bowiem przebranie się od stóp do głów w ciuchy i dodatki tylko i wyłącznie w tym jednym kolorze. Wówczas nasi goście sami stworzą tęczę.

Teraz czas na nasze organizatorskie przygotowania. Po pierwsze przystrojenie wnętrza. Bardzo łatwym sposobem na dekorację sali czy pokoju, jest wyłożenie ścin pasami kolorowej bibuły karbowanej. Kupujemy po jednej rolce z każdego koloru. Wieszając je na ścianie pamiętajmy o tym, aby kolory ułożyć według odcieni, tak jak na prawdziwej tęczy. Ważne jest również to,. Aby kolory które pojawią się w dekoracjach były użyte również przez gości w przebraniach.

Po drugie, niech wszystko inne również będzie kolorowe! Różnobarwne talerzyki, kubeczki, szklanki, obrusy, serwetki – to wszystko sprawdzi się tu idealnie.

Po trzecie – jedzmy i pijmy tylko kolorowe rzeczy! Zdecydowanie ozdoba stołu będą kolorowe galaretki, kolorowe cukierki, owoce i wszystko inne co nadaje się do zjedzenia, a co dostępne jest w różnych kolorach. To samo tyczy się napojów. Kolorowe soki, oranżady i kolorowe drinki będą tu z pewnością na miejscu.

Zapewniamy, że zdjęcia z takiej kolorowej imprezy będą wyglądały niesamowicie! Polecamy zrobić jedno zdjęcie, na którym każdy z naszych przebranych gości będzie stał na tle swojego koloru.

Żeby 14 lutego Wasze miejsce pracy nawiązywało nieco do nastroju romantycznego (trudno osiągnąć taki efekt, po ośmiu godzinach siedzenia za biurkiem, warto jednak – choć w minimalnym stopniu – zainwestować w „budowanie miłego klimatu”), zastanówcie, jakie ozdoby można wprowadzić do chłodnych wnętrz biurowych. Naklejki – serduszka na okna, śmieszny kwiatek w czerwonej doniczce, a może plakat z amorkiem, mierzącym strzałą w drzwi gabinetu szefa? Przewrotnie, ale już w wielu sytuacjach, takie śmieszne rozwiązanie, efekt dawało. I humor wszystkich pracowników od razu się poprawiał.

Jeśli dyrekcja zna dobrze swój niewielki band i chce budować wewnętrzne, mocne więzi w zespole, można rano – nim się wszyscy zjawią – zostawić kosz słodkości na wspólnym stole albo po biurkach poroznosić symboliczne kartki – walentynki. Z życzeniami owocnej pracy i – pełnej dobrobytu – udanej przyszłości. Nie tylko zawodowej…

Niektóre korporacje organizują też coś na kształt poczty pantoflowej i w Dzień Zakochanych, po wszystkich piętrach, chodzi delegacja z anonimowymi liścikami, słanymi sobie między poszczególnymi pokojami. Kilka słów nakreślonych z sympatią, z przyjacielską werwą, na pewno sprawi przemiłą niespodziankę życzliwej koleżance z sąsiedniego działu lub fajnemu koledze, który już nieraz w pracy na pomógł.

Są osoby, które – po prostu – zamawiają w ten dzień pizzę do firmy. Albo wynajmują cały – mały catering, złożony z kanapek czy gorących przekąsek. Drinki z whisky bądź inne mocniejsze trunki, zostawmy na godziny wieczorne, wyjęte z naszego grafiku. Oczywiście, rozłożone w pracowniczej kuchni, serwetki, w Walentynki, powinny być czerwone lub różowe – może nawet nakrapiane setkami serc? W końcu miło coś przekąsić we własnym biurze i podumać (przez chwilę) nad siłą uczucia, które – choć mało związane z biznesem – każdemu pracownikowi – z pewnością – marzy się.

Pierwszy wypiek zwie się Snikers i smakuje naprawdę pysznie. Wiele osób decyduje się go podać na – pełnym słodkości wieczorze panieńskim. To kulinarne dziełko pasuje też na wieczór kawalerski i wszelkie inne imprezy! Ciasto tworzymy z ½ szklanki cukru, dwóch i pół szklanek mąki, z jednego jajka, z 10 dag margaryny, z jednej łyżki sody, z pół łyżeczki proszku do pieczenia, z trzech łyżek miodu, z trzech łyżek śmietany. Ciasto rozgniatamy, dzielimy na dwie części. Jedną połowę pieczemy przez dwadzieścia minut, na drugą – surową wylewamy masę orzechową i też pieczemy przez dwadzieścia minut.

Masę orzechową zrobimy z 20 dag posiekanych orzechów, 15 dag margaryny, pół szklanki cukru, dwóch łyżek miodu. Wszystko razem gotujemy na małym ogniu przez trzy minuty. Pora na krem: z pół litra mleka odlewamy pół szklanki zawartości i do tego, co zostaje dodajemy  trzy żółtka, cztery łyżki mąki (najlepiej w proporcji: dwie łyżki mąki tradycyjnej + dwie łyżki ziemniaczanej), sześć łyżek cukru oraz cukier wanilinowy. Wszystkie składniki mieszamy starannie, wlewamy na gotujące mleko i – ciągle mieszając – studzimy niczym budyń. Gdy masa jest zimna, trzemy ją z połową kostki margaryny, a także z połówką kostki masła. Przekładamy na zmianę, posypujemy orzechami. Ciacho o tyle pasuje na poczęstunek do pracy, że jest własnoręcznie przyrządzone (co się ceni!), jak również długo postoi w temperaturze pokojowej i wygodnie się kroi na mniejsze porcje.

Innym polecanym smakołykiem jest słodka roladka, którą wszyscy chętnie się poczęstują przy porannej kawie. Sporządzimy ją następująco: sześć łyżek mąki przesiewamy razem z połową łyżeczki proszku do pieczenia. Z sześciu jaj oddzielamy żółtka od białek. Białka ubijamy na sztywno razem z sześcioma łyżkami cukru i ze szczyptą soli. Następnie, pomału dodajemy żółtka oraz przesianą mąkę – oczywiście mieszamy całość drewnianą łyżką i koniecznie machamy w jedną stronę, by nie zważyć produktu. Gdy masa znacznie urośnie, wyciągamy ją na blaszkę i wstawiamy do piekarnika na 200 stopni, na dziesięć minut. Roladkę można przełożyć bitą śmietanę oraz sezonowymi owocami. Dobrze też komponuje się z galaretką, ale z jej nakładaniem poczekajmy, aż ciasto całkowicie wystygnie. Smacznego – niechaj Wasza impreza urodzinowa w pracy będzie miła i… słodka!!!

Wina białe wytrawne można serwować schłodzone – zwłaszcza gdy impreza odbywa się w porze letniej i goście pragną przyjemnego orzeźwienia. Amerykańska marka Sauvignon Blanc to najszlachetniejszy szczep białych winogron, gwarantujący doskonałą jakość, która sprawia, że wino jest pełne dojrzałych aromatów melona, świeżych kwiatów. Struktura tego alkoholu cechuje się smakowitą oleistością, solidnością cieczy.

Półwytrwana biel spodoba się zwolennikom łagodnych, acz rozpoznawalnych smaków. Bułgarskie Rose Valley powstaje ze zbieranych ręcznie, szlachetnych odmian winogron. Szczepy rosną na plantacji znanej jako Dolina Róż. Grona dają rześkie wino o jasnosłomkowej barwie. W doznaniu wino jest delikatne, gładkie, o aromacie przypraw i korzeni z bukietem egzotycznych owoców.

Półsłodkie Patras pochodzi z Grecji i odznacza się delikatnym, owocowym aromatem. Jeśli zaś preferujemy wyłącznie czerwone wino i właśnie je chcemy podać naszym współpracownikom, zdecydujmy się na znakomite trunki australijskie, które są starzone w dębowych beczkach. Gęste oraz soczyste, wybuchają aromatami owoców, przypraw, szczyptą wanilii, dopełnione zostały odcieniami niezapalonych cygar i suszonych w dymie śliwek.

Dla koneserów winnych przyjemności polecany jest hiszpański Miguel Torres. To szlachetny trunek z niewielkiej, unikalnej winnicy. Posiada on głęboką, rubinową barwę z refleksami mahoniu, o intensywnym i zmysłowym bukiecie. Bogaty w aromaty konfitur z owoców czerwonych, przeplatających się z nutą starej skóry i trufli, dymnym akcentem w tle. W ustach wino to jest obfite, o gładkich, tłustych garbnikach, które za moment przechodzą w delikatne odcienie korzeni, konfitur i naparu kawy. Przy takich atrakcjach impreza firmowa – z pewnością – stanie się przemiłym spotkaniem towarzyskim. To wino temu winne!

Po pierwsze: dofinansowanie. Staramy się o nie wszędzie tam, gdzie ,,władza” ma środki, które można zainwestować na działalność konferencyjno – szkoleniową. Zwykle takimi funduszami dysponują uczelnie wyższe, szkoły prywatne, instytuty naukowe, ośrodki kultury, firmy, korporacje i punkty projektowe, gdzie realizowane są np. przedsięwzięcia unijne.

Po drugie: nagłośnienie zdarzenia. Dziś, kanałem komunikacyjnym jest Internet. Na rozmaitych stronach, poświęconych polskim oraz międzynarodowym konferencjom, możemy zapoznać się z harmonogramem ogólnodostępnych inicjatyw, jak również z grafikiem działań prywatnych, inicjowanych przez indywidualnych organizatorów lub przedsiębiorców. W każdym razie – w sieci możemy założyć naszej inicjatywie fanpage, możemy wspominać o tym wydarzeniu na rozlicznych forach czy stronach, traktujących o tematyce zbieżnej, pokrewnej.

Po trzecie: wybór miejsca spotkania. Może być to sala konferencyjna w hotelu, w ośrodku naukowym i w tym podobnych miejscach. Wszystko zależy od posiadanego przez Was budżetu oraz od szacunkowej ilości uczestników. W miarę napływania zgłoszeń od osób zainteresowanych konferencją, miejsce spotkania można zmienić na większe lub mniejsze, a warunki wynajmu sali uzgodnić wcześniej z właścicielami całego budynku.

Po czwarte: rozesłanie zaproszeń do wybranych, uczelni, kół zainteresowań. W zaproszeniu winno być jasno napisane, jaki jest zakres tematyczny konferencji, pod czyim patronatem jest ona organizowana i jaki jest udział w kosztach (konferencja płatna / bezpłatna, czy zapewnione jest zakwaterowanie? czy będzie zwrot kosztów dojazdu?).

Po piąte: istotne są dodatki, które towarzyszą konferencji. Chodzi tu o zakup identyfikatorów dla gości oraz prelegentów. Poczęstunek, napoje, materiały konferencyjne – wszystko to buduje atmosferę spotkania i pozostawia trwały ślad po całym wydarzeniu. Zastanówcie się, czy zostanie wydany tom pokonferencyjny. Jaka będzie jego objętość, szata graficzna itp.

Po szóste: ułożenie planu konferencji, usystematyzowanie zgłoszeń od prelegentów, rozważenie czy warto zaprosić eksperta z danej dziedziny, który poprowadzi początkowy i końcowy wykład. Wybór konferansjera dla całego wydarzenia, rozdzielenie ról i sprawowanie pieczy nad przedsięwzięciem, może stanowić nie lada wyzwanie organizacyjne. Warto w tych działaniach otaczać się sprawdzonymi pomocnikami i mierzyć swe siły na… konferencyjne zamiary.

Bo ideą integracyjnych rejsów jest zapewnienie pracownikom dobrej rozrywki oraz stworzenie im szansy na miłe spędzenie wieczoru. Czasem organizuje się imprezę, na którą można zabrać osoby towarzyszące, czasem zaś odgórnie jest ustalone, że przychodzimy solo i nastawiamy się na kontakt między sobą. To jest między – dotąd – anonimowymi znajomymi z piętra, z projektu, z kursu.

Rejs stanowi ciekawą alternatywę dla posiedzeń w pubie czy firmowych wypadów do restauracji. Łączy i element gastronomiczny (na pokładzie można zrobić grilla, jest zamawiany catering), z częścią rozrywkową (zdarzają się występy kabaretów, tancerek, jak również wynajem DJ-a, który rozkręca całe wydarzenie i zachęca do tańca).

Warto więc, pod rozgwieżdżonym niebem, poskakać trochę lub powygłupiać z kumplami z pokoju. Może to szansa, by poznać osoby, pracujące tuż obok? Dotąd nie mieliście okazji porozmawiać, więc teraz, nad karkówką lub nad kolorowymi  drinkami, wymieńcie się zawodowymi doświadczeniami. Lub – po prostu – podpytajcie, jak inni godzą pracę z obowiązkami domowymi, jakie mają plany na przyszłość, co lubią robić w wolnych chwilach…

Bywa, że po takim rejsowaniu okazuje się, iż pani z działu kadr to bliska kuzynka naszego sąsiada, a mężczyzna z którym codziennie spotykacie się w kantynie, lubi jazdę na motocyklu i może opowiedzieć kilka ciekawych historii ze swych wycieczek po kraju.

Oczywiście, personel statku czuwa, by podczas całego wydarzenia zachowane były względy bezpieczeństwa. Absolutnie zabronione są skoki do wody, wchodzenie na barierki, wieszanie się na nich czy też stawanie na ławkach – zwłaszcza w momencie, gdy statek przepływa pod mostem. Bywa że paru „śmiałków” – imprezowiczów chce wtedy dotknąć mostu od spodu – przed takim ryzykownym zachowaniem chronią bosmani oraz portowi pomagierzy, zatrudnieni do obsługi imprezy.

Ciekawym pomysłem jest narzucenie uczestnikom rejsu tematu przewodniego – tj. na przykład zasugerowanie, że utrzymujemy cały event w charakterze marynarskim, pirackim lub gangsterskim. Pomysłowo przebrani uczestnicy spływu nagradzani są symbolicznymi – firmowymi gadżetami, a sesja przebierańców stanowić będzie miłą pamiątkę z odbytej integracji.

Bez wątpienia podium zdobywa Agnieszka Frykowska znana wszystkim jako Frytka, chociaż ostatnio walczy z wizerunkiem Frytki z Big Brothera i każe nazywać siebie Mają. Pani Frykowska próbuje chwytać się różnych sposobów na wylansowanie się w mediach, większość należy zakwalifikować do żenujących, na przykład opublikowanie zdjęć z operacji nosa lub opowiadanie na antenie o swojej diecie odchudzającej i płukaniu odbytu. W tym świetle, popularyzowanie formy rozrywki pod nazwą Body Sushi to mimo wszystko lepszy pomysł na poprawę wizerunku. Zjadanie  sushi z ciała nagiej kobiety (czasami też nagiego mężczyzny) to dość kontrowersyjny sposób na urozmaicenie posiłku, ale nie na co dzień. Pasuje bardziej do hucznych i szalonych imprez urodzinowych lub wieczorów kawalerskich.

Co ciekawe, duszą towarzystwa okazała się córka prezydenta Kwaśniewskiego – Aleksandra Kwaśniewska. Dziewczyna, która całe życie spędziła w atmosferze dobrego wychowania i wysokiej kultury, teraz bryluje na salonach i w towarzyskich kuluarach. Podobno można ją często spotkać w wybranych warszawskich klubach, nawet tych rockowych. Kwaśniewska zaczęła pokazywać się od czasu udziału w show „Taniec z gwiazdami”.

Podobno skora do spotkań w gronie znajomych jest Joanna Brodzik. Do niedawna mówiło się o aktorce, że albo pracuje, albo imprezuje. Razem ze swoim partnerem, Pawłem Wilczakiem, często odwiedzają dobre restauracje na warszawskiej starówce. Brodzik zaliczyła kiedyś wpadkę z zdjęciami zrobionymi przez wścibskich paparazzich. Od tamtego momentu bardziej uważa na dbanie o swoją reputację. Nie trzeba także dodawać, że od kiedy stała się matką uroczych bliźniaków, przystopowała z życiem towarzyskim.

Szef też człowiek Jeśli więc zdarzą się Jego urodziny, przygotujmy jakąś małą niespodziankę – niech władza wie, że ludzie mają dobre o niej zdanie!

Szybka składka wśród współpracowników i albo kupujecie kwiaty lub wykwintną kawę / herbatę (to dobry dar, gdy szefową jest kobieta), albo – tradycyjnie – w ręce Waszego przełożonego trafia butelka czegoś mocniejszego, okraszona okazjonalnym żartem: – To co? Kiedy konsumujemy ten prezent?! – Teraz! Teraz! – gromko zakrzyknie całe biuro. A może, w tym roku, iść na bakier z rutyną i na firmowych urodzinach podać coś miłego – słodkiego? Zwłaszcza jeśli ostatnio, na naszym zawodowym horyzoncie, pojawiły się awanse, podwyżki lub premie. Uczcijmy sukces razem z szefem!

Oto propozycja smakowitego ciastka, możliwego do zamówienia w każdej większej cukierni. Tort jest dekorowany lukrowym napisem: – Z okazji Dnia Szefa -, – Wszystkiego Najlepszego, Szefie! -, -100 lat niech Szef rządzi nam!!! – Poetyckie wyznania lub słodkie ,,laurkowanie” zależy od naszych relacji z przełożonym.

Kolejny przykład także pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, ale nie ma raczej problemu, by na kolorowym wierzchu ciacha zostawić napis ,,The Boss”, a życzenia urodzinowe zastąpić polskimi kurtuazjami. Oczywiście, figurka piosenkarza (w przedstawionym wypadku torcik pasowałby do lidera zespołu muzycznego, piastującego w grupie miano „rozrywkowego szefa”) winna być zastąpiona człowieczkiem, reprezentującym konkretny zawód naszego szefa: urzędnika, biznesmena, kucharza, majstra itp. Takie zindywidualizowane zamówienia cukiernicze dobre są i na wieczór kawalerski i – jak się okazuje – z okazji jubileuszu szefa.

Jeśli jednak pracujemy w tradycyjnej firmie, zrzućmy się na sprawdzone napoleonki lub ciasteczka deserowe. Oczywiście, osoby chętne mogą upiec samodzielnie podobne dziełko (wówczas pozostali pracownicy kupują składniki, niezbędne do wypieku lub oddają pieniądze autorce – autorowi dzieła), bo cóż lepiej smakuje, niż placek z kruszonką lub czekoladowe szaleństwo, dedykowane naszemu Szefowi?

Obecność nie jest obowiązkowa – to od Ciebie zależy, jak spędzasz czas PO pracy. Jednak warto – raz na kilka miesięcy – pokazać się w towarzystwie i przedstawić swoje ,,inne oblicze”: osoby zrelaksowanej, opowiadającej świetne dowcipy lub po prostu mającej ciekawe doświadczenia życiowe. Inne niż te zawodowe.

Czasami zdarza się, że ze strony szefostwa jest wyraźny nacisk, by nie brać ze sobą osób towarzyszących. Ma to być kilka godzin poświęconych budowaniu relacji między pracownikami, a obecność żon, mężów, parterek i partnerów mogłaby być nadmiernie absorbująca… Brzmi drastycznie? Cóż, jeśli zarząd danej firmy decyduje się wynająć lożę (z zaopatrzeniem!), tor do kręgli lub rejs statkiem po rzece, nastawia się na opłacenie tej przyjemności tylko „swoim ludziom”. Z dziewczyną lub z narzeczonym możesz wybrać się w to samo miejsce, w innym terminie.

Small talk about work. Niezobowiązujące rozmowy o pogodzie, ulubionych drinkach i potrawach, o tym, że nieudana pierwsza randka nie musi oznaczać końca znajomości i że dzieci tak szybką rosną, za to my wolno się starzejemy…. Żarty, żarciki, raczej niezobowiązujące zagadnienia związane z pracą, niż z szczegółowe omawianie właśnie rozpoczętego projektu. Dyskusje o pracy dobre są w pracy. Nad firmowym grillem warto poruszyć inne wątki: sportowe, kulturalne, lekkie i lekkostrawne. Z nową koleżanką z działu nie omawiaj spraw damsko-męskich, zaistniałych w firmie. Plotka jest silniejsza od prawdy i możesz nabawić się wrogów w korporacji, obgadując pracowników za ich plecami. Sprawy intymne zostaw w domu – nie wszystkich interesuje, kiedy chcesz być w związku i jakie obowiązki domowe codziennie wykonujesz.

Z kolei strój Twój powinien pozostać stonowany: niebotyczne obcasy czy hawajskie koszule nadają się na party ze znajomymi, nie na biznesowe drink-spotkanie. Koszulka polo i dżinsy pasują jak najbardziej, paniom zaś odradzamy zbyt krótkie spódnice czy głębokie dekolty. Zestaw randkowy-odzieżowy warto zastąpić spokojnymi kolorami sukienki czy garsonki. Jak ubrać się na firmową imprezę? Pasują wygodne spodnie i swetry. Gdy idziecie razem ze współpracownikami pograć w kręgle, przydadzą się wygodne buty. Nastawcie się na też na symboliczne wypicie piwa czy koniaku – głupio byłoby nic nie pamiętać z zabawy integracyjnej, organizowanej przez Waszego pracodawcę.

Aby jednak ten wieczór był szczególny i różnił się od dotychczasowych, należy wprowadzić pewne zmiany. Najlepszą alternatywą będzie tu wybranie się do innego miasta, w którym jest masę klubów, w których jeszcze nie byłyście.

Gdzie zabawić się podczas panieńskiego? Kraków jest jednym z takich miast, gdzie nocne życie kwitnie, a lokale organizują imprezy z prawdziwego zdarzenia. Innymi miastami, których ofercie imprezowej należałoby się przyjrzeć są Wrocław, Katowice, Warszawa, Gdańsk i Sopot. W tych miastach w pewnością znajdziecie mnóstwo miejsc, w których zabawa trwać będzie do białego rana.

Zanim jednak wsiądziecie w pociąg do konkretnego miejsca organizatorki powinny zapoznać się z dojazdami, umiejscowieniem lokali imprezowych ich ofertą i innymi elementami, takimi jak rodzaj muzyki, wystrój itp. Dobrym pomysłem będzie opracowanie imprezowej mapy z zaznaczeniem miejsc, które chcecie odwiedzić.

Jeżeli jednak już pierwsze z imprezowych miejsc przypadnie wam do gustu na tyle, że nie będziecie chciały schodzić z parkietu, pozostałe punkty z mapy można po prostu wykreślić.

Koniecznie należy zatroszczyć się również o nocleg w danym mieście. Po całonocnych wojażach z pewnością nie będziecie miały ochoty od razu wsiadać w pociąg, aby wrócić do domu. Dobra organizatorka zabukuje więc wcześniej miejsca w hotelu lub hostelu.